5 + Σήμερα

Περνάνε οι ώρες και δεν περνάνε ταυτόχρονα…  Όλη μου η ζωή μια αντίφαση είναι.  Μερικές μόνο μέρες ακόμα και μετά κλείσιμο όλα… για ένα μήνα μόνο θάλασσα, ήλιο, Άντζελα και Σωτήρη… Δεν θέλω τίποτα άλλο…

Μετά από ένα πολύ δύσκολο μήνα, το μόνο που σκέφτομαι είναι οι διακοπές… Περάσαμε αρκετά μέσα σε ένα πολύ μικρό διάστημα αλλά τα καταφέραμε μαζί! Σου χαμογελάω!

Ε.

Ο μήνας Ιούλιος

Τι γίνεται όταν ένα ωραίο πρωί:

1. ανακαλύπτεις ότι ο φίλος σου που τον έχεις δίπλα στο Θεό τελικά είναι για τα πανυγήρια? (η αλήθεια είναι ότι δεν ήθελες να το δεις κάνοντας πάντα τα στραβά μάτια και δικαιολογώντας τον ως εκεί που δεν πάει… Ε, μάντεψε! Δεν πάει πια! Αυτός ο μαλάκας – δηλαδή εγώ- πέθανε!).
2. η σύνδεση σου αρνείται για δικούς της λόγους να σε αφήσει να δικτυωθείς? (έχεις περάσει ατελείωτες ώρες στο τηλέφωνο περιμένοντας κάποιον από το τμήμα εξυπηρέτησης πελατών, αν όχι να σε βοηθήσει να το λύσεις, να σου πει για ποιο λόγο έστω δεν λειτουργεί… Ε, δεν υπάρχει! Ταλαιπωρία και καμιά εξυπηρέτηση και ατελείωτες ώρες αναμονής!)
3. δεν σε πληρώνουν οι εργοδότες σου για τη δουλειά σου (που ξεπατώνεσαι σχεδόν 16 ώρες τη μέρα) επικαλούμενοι μια οικονομική κρίση που ποτέ δεν έφτασε στην Ελλάδα? (και απαιτούν όμως να είσαι εντάξει στις υποχρεώσεις σου αλλά εκείνοι τον κούκο την ώρα της πληρωμής σου… βγάζοντας μόνο προκαταβολές της τάξης των 200€… Ας μου πει ένας λογικός άνθρωπος τι μπορείς να πρωτοπληρώσεις με αυτά – σουπερ μαρκετ? ενοίκιο? λογαριασμούς? Τι?).
4. η μεγαλοεταιρεία, στην οποία δουλεύεις, απειλεί με μαζικές απολύσεις ενώ είναι απόλυτα κερδοφόρα με τζίρους πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ? (Έχουν βρει την καραμέλα “οικονομική κρίση” και απολύουν με τις ευλογίες του κράτους, έτσι!, γιατί ο Διευθύνων Σύμβουλος αποφάσισε ένα πρωί ότι με αυτό τον τρόπο θα κρατήσει τους μετόχους χαρούμενους εμφανίζοντας ακόμα πιο μεγάλους τζίρους… Βέβαια το να κόψει από το μισθό και τις παροχές των δικών του, των διευθυντών και μεγαλοστελεχών ούτε λόγος έτσι? – μιλάμε για μισθούς άνω των 10.000€ μηνιαίως και απίστευτες παροχές από εταιρικές κάρτες και αυτοκίνητα μέχρι ότι μπορεί να φανταστεί ο νους σου, ανάλογα με τη βαρύτητα του κάθε διευθυντή).
5. ότι η ίδια εταιρεία κάνει διακρίσεις στους εργαζομένους της με βάση το σεξουαλικό τους προσανατολισμό, την οικογενειακή τους κατάσταση και το φύλο τους? (έχουν κόψει όλα τα site με LGBT θέματα με το μήνυμα “This URL is of gay, lesbian and bisexual interest therefore the administration forbids the access to this particular site”. Επίσης facebook, twitter, Utube, blogs όλων των τύπων κομμένα!). Η συγκεκριμένη εταιρεία βραβέται κάθε χρόνο για την κοινωνική της πολιτική και το πόσο φροντίζει τους εργαζομένους της…(αρκεί να είναι άντρες – οι γυναίκες παίρνουν άδειες εγκυμοσύνης, straight – γιατί οι gay είναι άρρωστοι, διεστραμμένοι και εντελώς ακατάλληλοι για μια θέση μέσα στην  εταιρεία, παντρεμένοι – γιατί οι ανύπαντροι με άστατη ζωή δεν αποδίδουν στην δουλειά αντίθετα με τους παντρεμένους που γίνονται τα ιδανικά πρόβατα για τη δουλειά τους, άλλωστε δεν πρόκειται να εναντιωθούν σε καμία από τις αποφάσεις της διοίκησης – έχουν οικογένεια πίσω τους για απολύσεις είναι τώρα?).

ΜΠΑΧΑΛΟ! Και τρέχεις και δεν φτάνεις! Και νιώθεις αδικημένος και θυμωμένος γιατί κανείς δεν μπορεί αλλά ούτε και θέλει να σε προστατέψει… Γιατί οι νόμοι έχουν φτιαχτεί για τα XXXXXXL πορτοφόλια, γιατί το κράτος εθελοτυφλεί, γιατί το ίδιο κράτος το οποίο πληρώνεις και εσύ ως πολίτης – τι σημασία έχει για αυτό την ώρα της καταβολής των φόρων ότι είσαι πούστης, πλακομούνα, τραβεστί?- τελικά σε αντιμετωπίζει ως δευτεράντζα χωρίς να σου δίνει έστω τα στοιχειώδη δικαιώματα που συνταγματικά κατωχυρώνει σε άλλους δύσμοιρους straight πολίτες όπως το δικαίωμα στον γάμο, την οικογένεια? Το να σε αντιμετωπίζουν με σεβασμό και αξιοπρέπεια και να μπορείς να κατοχυρωθείς απέναντι σε κακές συμπεριφορές που σε κρίνουν από το κρεβάτι σου είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας σε αυτή τη χώρα που της αρέσκεται να δηλώνει ελεύθερη και δημοκρατική.

Back

Μετά από τόσο καιρό γυρίσαμε πίσω… Μεσολάβησαν μια αλλαγή καριέρας, άπειρες αγγελίες σπιτιών, μια μετακόμιση τελικά, μια βάπτιση με περήφανες νονές εμάς και ένα ταξίδι στο εξωτερικό… Τώρα απλά ανυπομονούμε για τις διακοπές μας!

Σκέψεις….

Είχε τα γενέθλια της χθες κάποια φίλη και μας κάλεσε σε ένα μπαρ κοντά στη Κολοκοτρώνη. «Για λίγο» είπαμε μεταξύ μας καθότι καθημερινή και πήρε να ξημερώνει όταν φύγαμε. Όμορφα ήταν… Σε ένιωθα όλο το βράδυ πλάι μου. Αισθανόμουν την αναπνοή σου απαλή να ακουμπά στο λαιμό μου. Γύρισα και σε κοίταξα… Έμοιαζες να έχεις δραπετεύσει από εκείνο το μέρος μακριά.. Τι ονειρευόσουν; Δεν σε ρώτησα μετά… Δεν μπορούσα με τίποτα να διαβάσω τα αισθήματα σου. Με φέρνει σε αμηχανία αυτή η διαπίστωση ότι οι πιο κοντινοί μας άνθρωποι μπορεί να γίνουν και οι πιο απροσπέλαστοι, οι πιο μακρινοί.

Υπάρχουν μυστικά στα ζευγάρια; Λένε πως τα φανερώνουν όλα μεταξύ τους αλλά τελικά ο καθένας αποκρύπτει κομμάτια του; Σε ρώτησα γι’ αυτό. Και μου απάντησες ότι πριν δύο χρόνια όταν πρωτοσυναντηθήκαμε ξεκινήσαμε οι δυο μας ένα διάλογο που κάποιες φορές γίνεται μονόλογος, κάποιες άλλες γίνεται σιωπή, στο τέλος όμως καταλήγει διάλογος. Εκείνο το βράδυ, είπες, ότι κατέληξα να σου έχω πει τις περισσότερες αλήθειες της ζωής μου κι ότι πίστευα πως ξέρω για τη ζωή. Μου είπες ότι όσο υπάρχει διάλογος μεταξύ μας δεν υπάρχει τέτοιος φόβος. Πιστεύεις ότι υπάρχουν ζευγάρια που καταλήγουν έτσι. Ξεκινάνε μαζί σε έναν κοινό δρόμο αλλά με τα χρόνια προχωράει ο καθένας σε δικά του μονοπάτια. Μου είπες ότι οι έρωτες, κατά κανόνα δείχνουν τις δυνατότητες τους από την αρχή και σε μας άναψε εκείνος ο τρελός ο έρωτας που σε κάνει να θες να γνωρίσεις απόλυτα τον άλλο. Κάθε γραμμούλα, κάθε σημαδάκι όσο ασήμαντο του αγαπημένου σώματος και κυρίως να θες να γνωρίσεις την πιο κρυφή σκέψη του άλλου. Να μην αντέχεις τις σιωπές του. Δεν θα έχουμε τέτοιου είδους πρόβλημα, κατέληξες και με κάλυψες απόλυτα.

Ξημερώματα οδηγούσες στην Πανεπιστημίου… Είναι απίστευτο το πόσο όμορφη είναι η Αθήνα τέτοιες ώρες. Ο ουρανός είναι αστραφτερά γαλανός, το πράσινο στα δέντρα και τις νησίδες δείχνει περισσότερο και φουντωμένο και ο ήλιος μοιάζει πιο πλούσιος από τις δροσοσταλίδες της πρωινής υγρασίας… Σε κοιτούσα νυσταγμένα από το διπλανό κάθισμα… που και που γύριζες και μου χαμογελούσες… Βρίσκεις ότι η ανασφάλεια είναι ερωτικό σύμπτωμα… Συνυπάρχει με τον έρωτα, τον ερεθίζει… Και συνέχισες να χαμογελάς με νόημα ότι γνωρίζεις τα συναισθήματα μου για σένα μετά από δύο χρόνια… Σου έβγαλα κοροϊδευτικά τη γλώσσα και αποκοιμήθηκα μέχρι να φτάσουμε σπίτι…

Ε.

Empire of the Sun – We are the people

Μετά από τόσο καιρό επιστρέφουμε στο μπλογκάκι μας! Είχαμε τρέξιμο και οι δυο… λίγο επαγγελματικά, λίγο οικογενειακά… Τώρα νιώθω σχεδόν εξάντληση.. Μύρισε και καλοκαίρι έξω… Φτερουγίζει πάλι το μικρό μου μυαλουδάκι και μου είναι αδύνατο να κλειστώ μέσα στους τέσσερεις τοίχους όσο και αν μου αρέσει το σπίτι…

Το παραπάνω τραγουδάκι απλά δεν χορταίνω να το ακούω! Έχω σπάσει τα νεύρα της Άντζελας και όλης της γειτονιάς αλλά… δεν με σταματάει τίποτα! Κάθε περίοδο της ζωής μου είχα και από ένα τραγούδι να με συνοδεύει πιστά και δεν χόρταινα να το ακούω σαν ναρκωτικό!  Για το καλοκαίρι του 2009 θέλω να είναι αυτό!

 

Cartoons Δεκαετίας 80

Τώρα τελευταία με έχει πιάσει η νοικοκυροσύνη μου αλλά δεν θα διαρκέσει και πολύ! Έτσι άνοιξα κάτι κούτες που τις είχα πάρει φεύγοντας από το πατρικό μου πριν λίγα χρόνια και με τη μετακόμιση απλά τις στοίβαξα στο πατάρι και τις ξέχασα… μέχρι χθες…

Βρήκα ένα μικρό θησαυρό εκεί μέσα και κυρίως βιντεοκασέτες με παιδικές σειρές που παρακολουθούσα ως παιδί τη δεκαετία του 80! Τρελάθηκα! Και το top 5 είναι:

1. The Raccoons

 (όπου το ροζ ζωάκι δεν έχουμε καταλάβει τι είδος ζώου είναι - ίσως μυρμηγκοφάγος?!)

2. My Little Pony

3. She-ra, The Princess of Power

 

  (ήταν θεά! Και πανεμορφη και δυναμική και απλά υπέροχη!)

4. Jem & the Holograms

 

 5. Kabamaru

Δύο μέρες μόνο…

Ετοιμαζόμαστε για Πάσχα! Φέτος 2 μέρες χωριστά! Νιώθω όπως στις αρχές μας που δεν ζούσαμε μαζί! Τότε που δεν κοιμόμασταν σχεδόν καθόλου για να χορτάσει η μία την άλλη. Που συναντιόμασταν καθημερινά έστω για λίγο.. για να μου χαμογελάσεις και να μου δώσεις φιλί για καληνύχτα! Και με γυρνούσες σπίτι αλλά εγώ δεν ήθελα με τίποτα να κατέβω από το αυτοκίνητο! Και όταν γύριζα στο πατρικό μου και έπεφτα στο κρεβάτι μου προσπαθούσα να μυρίσω το άρωμα σου πάνω μου και μόνο τότε κοιμόμουν! Σου χαμογελάω όμως…

OUTVIEW ‘09

OUTVIEW ‘09
3ο Διεθνές Gay & Lesbian Φεστιβάλ Ταινιών
25 – 31 Μαΐου 2009 στο κινηματογράφο ΤΡΙΑΝΟΝ (Καρδίκτωνος 21 και Πατησίων 101)

Ξεσηκώστε φίλους και οικογένεια και ελάτε σε ένα κινηματογραφικό φεστιβάλ που “απλώνει” την διαφορετικότητα και την εξηγεί με τον πιο όμορφο τρόπο. Διοργανώνουμε το “δικό μας” φεστιβάλ για να διαλύσουμε τις προκαταλήψεις και να ενωθούμε ισότιμα με όλη την κοινωνία.

(trailer created by Q)

Άνοιξη

 

Με έχει πιάσει η Άνοιξη… το μυαλό μου πετάει στα σύννεφα και επαναστατεί σε κάθε τι που μοιάζει με όριο, αρνείται κατηγορηματικά σε ‘πρέπει’ και κάθε πρωί πείθω τον εαυτό μου να πάει στη δουλεία όταν το μόνο που θέλω να κάνω είναι να βγω στον ήλιο… Η καρδιά μου είναι σε έξαλλη κατάσταση… παντού μυρωδιές και χρώματα… δεν μένουμε κέντρο και ακόμα υπάρχουν χωράφια γύρω από το σπίτι γεμάτα με κίτρινα αγριολούλουδα και παπαρούνες… Μου είναι τόσο δύσκολο να συγκεντρωθώ… Αλλά νιώθω καλά και χαρούμενη!

E.

ΥΓ: Υποσχέσου ότι θα με πας μια εκδρομή σύντομα!

Moonlight Sonata

Φοβάμαι μήπως χάσω αυτήν που δεν άγγιξα ποτέ
η αγάπη με κρατάει σκλάβα σ’ ένα κλουβί δακρύων
Δαγκώνω τη γλώσσα μου που μ’ αυτήν ποτέ δεν μπορώ να μιλήσω σ’ αυτήν
Μου λείπει μια γυναίκα που δε γεννήθηκε ποτέ
Φιλάω μια γυναίκα μες στα χρόνια που πάει να πει δε θα ανταμώσουμε ποτέ

Όλα παν
Όλα περνούν
Όλα πεθαίνουν

η σκέψη μου το σκάει με ένα δολοφονικό χαμόγελο
αφήνοντας ξωπίσω κακόφωνη ανησυχία
που ουρλιάζει μέσα στην ψυχή μου

Καμιά ελπίδα Καμιά ελπίδα Καμιά ελπίδα Καμιά ελπίδα Καμιά ελπίδα Καμιά ελπίδα
Καμιά ελπίδα Καμιά ελπίδα

Ένα τραγούδι για την αγάπη μου, χαϊδεύει την απουσία της
τη φλόγα της καρδιάς της, το φλας του χαμόγελου της

…….

Αγάπη μου, αγάπη μου, γιατί με εγκατέλειψες;

Αυτή είναι ο τόπος αναπαύσεως μου όπου ποτέ δεν θα πλαγιάσω
Και δεν υπάρχει νόημα στη ζωή υπό το φως της απώλειας μου

Γεννημένη για μόνη
να αγαπώ το απόν

Βρες με
Βγάλε με
από αυτήν

αποσαθρωτική αμφιβολία
μάταιη απελπισία

τρόμος σε καταστολή

Μπορώ να γεμίσω το χώρο μου
να γεμίσω το χώρο μου
αλλά τίποτα δεν μπορεί να γεμίσει αυτό το κενό στην καρδιά μου

Αυτή η ζωτική ανάγκη που γι’ αυτήν θα πέθαινα

(“4.48 Ψύχωση” – Σάρα Κέιν )